Strona główna › Transkrypcja bez chmury

Przetwarzanie lokalne · bez konta · bez serwera

Transkrypcja bez chmury — nagranie nie opuszcza Twojego Maca

Kiedy przepisujesz rozmowę z klientem, wywiad albo naradę, pierwsze pytanie nie brzmi „jak dokładnie”, tylko „gdzie wyląduje ten plik”. W Lesskeys odpowiedź jest krótka: nigdzie — rozpoznawanie mowy odbywa się na Twoim Macu. Poniżej opisujemy, co to znaczy technicznie i czego ta architektura za Ciebie nie rozstrzyga.

Co dokładnie znaczy „bez chmury”

W typowej usłudze transkrypcyjnej ścieżka pliku wygląda tak: wgrywasz nagranie przez przeglądarkę, ląduje ono w magazynie dostawcy, tam jest przetwarzane, a wynik wraca do Ciebie. Nagranie zostaje na serwerze przez jakiś czas — czasem do usunięcia na żądanie, czasem w kopiach zapasowych, czasem u podwykonawcy dostawcy, o którym dowiadujesz się dopiero z regulaminu.

Lesskeys nie ma tego etapu. Model mowy pobiera się jeden raz na dysk, a rozpoznawanie wykonuje układ graficzny Twojego Maca z Apple Silicon. Nie ma konta użytkownika, nie ma logowania, nie ma serwera, do którego program by cokolwiek odsyłał, i nie ma telemetrii treści. Plik audio, transkrypcja i profile głosowe leżą w folderach na Twoim dysku — objęte tymi samymi kopiami zapasowymi i tym samym szyfrowaniem dysku co reszta Twoich dokumentów.

Usługa w chmurze a przetwarzanie lokalne

Tabela opisuje architekturę, a nie ocenę prawną. Usługa chmurowa nie jest sama w sobie niedozwolona — po prostu wymaga od Ciebie więcej ustaleń, bo dochodzi drugi podmiot, jego regulamin, lokalizacja serwerów i pytanie, jak długo trzyma kopie.

A co z RODO?

Tu musimy być precyzyjni, bo to najczęstsze pytanie i najłatwiejsze miejsce na nadużycie. Nie twierdzimy, że Lesskeys jest „zgodny z RODO”, nie mamy żadnego certyfikatu i nie wydajemy opinii prawnych. Program to narzędzie; zgodność dotyczy tego, jak Ty go używasz.

To, co możemy powiedzieć, jest zdaniem o architekturze: skoro nagranie nie opuszcza Twojego komputera, to w tym procesie nie dochodzi do przekazania danych innemu podmiotowi. Znika więc jeden wątek — powierzenie przetwarzania zewnętrznemu dostawcy i cała dokumentacja wokół niego. Ale znikający wątek to nie to samo co brak obowiązków. Nadal na Tobie ciążą pytania o podstawę przetwarzania, cel, zakres, okres przechowywania, obowiązek informacyjny wobec osób nagrywanych i zabezpieczenie samego komputera.

Ocena tych kwestii należy do administratora danych — w praktyce do Twojego inspektora ochrony danych albo działu prawnego, a w spornych sprawach do organu nadzorczego, czyli UODO. Traktuj tę stronę jako opis techniczny, którym możesz się z nimi podzielić, a nie jako odpowiedź, która ich zastępuje.

Tajemnica zawodowa i poufność

W praktyce najmocniejszym argumentem za przetwarzaniem lokalnym nie jest wcale nazwa rozporządzenia, tylko zwykłe pytanie: komu jeszcze pokazuję to nagranie.

• Kancelarie. Tajemnica adwokacka i radcowska nie ma wyjątku „chyba że to tylko usługa transkrypcyjna”. Wysłanie rozmowy z klientem na cudzy serwer jest decyzją, którą trzeba świadomie podjąć — albo której można po prostu nie podejmować.
• Gabinety i psychoterapia. Tajemnica lekarska i dane o zdrowiu to najostrzej chroniona kategoria; przy notatkach z wizyt mniej kopii znaczy mniej ryzyka.
• HR i sprawy pracownicze. Rozmowy dyscyplinujące, oceny, zgłoszenia wewnętrzne — materiał, w którym każda dodatkowa kopia jest problemem.
• Badania naukowe. Formularze zgody uczestników bardzo często wprost zakazują udostępniania surowych nagrań komukolwiek poza zespołem badawczym.
• Dziennikarstwo. Ochrona źródła zaczyna się od tego, czyj serwer przechowuje nagranie. Pamiętaj przy tym, że opublikowanie wypowiedzi zarejestrowanej dźwiękiem wymaga zgody informatora zgodnie z art. 14 Prawa prasowego, a autoryzacja pozostaje w Polsce żywą instytucją — transkrypcja ułatwia przygotowanie tekstu, ale nie zdejmuje tego obowiązku.

Zgoda osób nagrywanych

Lokalne przetwarzanie rozwiązuje pytanie „gdzie trafia plik”, ale nie pytanie „czy wolno mi go zrobić”. Nagranie rozmowy, w której sam uczestniczysz, nie jest w Polsce przestępstwem z art. 267 Kodeksu karnego — ten przepis dotyczy uzyskiwania cudzej komunikacji, która nie była dla Ciebie przeznaczona. Nagranie po cichu narusza jednak dobra osobiste rozmówcy w rozumieniu art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego, z odpowiedzialnością cywilną włącznie, a przetwarzanie czyjegoś głosu to przetwarzanie danych osobowych. W miejscu pracy dochodzi warstwa monitoringu pracowniczego: art. 22² i następne Kodeksu pracy wymagają wcześniejszego poinformowania w regulaminie albo obwieszczeniu, a stanowisko UODO wobec nagrywania dźwięku pracowników jest restrykcyjne.

Praktyczny nawyk jest prosty: uprzedź na początku rozmowy, odnotuj zgodę w notatce, przy sprzeciwie nie nagrywaj. To informacja, nie porada prawna.

Co i gdzie zostaje na Twoim dysku

Warto wiedzieć, czym się opiekujesz, skoro opiekujesz się tym sam. Program przechowuje lokalnie plik nagrania, transkrypcję wraz ze znacznikami czasu i przypisaniem do mówców, model mowy pobrany przy pierwszym uruchomieniu oraz — jeśli włączysz rozpoznawanie tych samych osób w kolejnych nagraniach — profile głosowe. Profil głosowy jest daną osobową, więc traktuj go tak samo jak resztę materiału. Nagranie możesz usunąć w każdej chwili razem z transkrypcją; nie ma drugiej kopii, o której usunięcie trzeba by kogoś prosić.

Wynika z tego również obowiązek po Twojej stronie: bezpieczeństwo tych plików to bezpieczeństwo Twojego Maca. Włączone szyfrowanie dysku FileVault, hasło, blokada ekranu i przemyślany sposób robienia kopii zapasowych mają tu większe znaczenie niż jakiekolwiek ustawienie w programie.

Kiedy program jednak potrzebuje internetu

Uczciwie wymieniamy wszystkie przypadki: pobranie aplikacji z Mac App Store, jednorazowe pobranie modelu mowy przy pierwszym uruchomieniu, zakup wersji Pro oraz przywrócenie tego zakupu na nowym komputerze. Wszystkie obsługuje App Store i żaden z nich nie dotyczy Twoich nagrań. Poza tym program pracuje bez sieci — możesz wyłączyć Wi-Fi i przepisywać dalej.

Czego nie obiecujemy

Automatyczna transkrypcja jest wersją roboczą: nazwiska, nazwy firm i terminy branżowe bywają zapisane błędnie, interpunkcja jest interpretacją, a przy jednoczesnych wypowiedziach przypisanie do mówców się rozjeżdża — zaplanuj przejrzenie tekstu. Nie dajemy też gwarancji wykorzystania transkrypcji jako dowodu w jakimkolwiek postępowaniu; o wartości materiału decyduje organ prowadzący sprawę, a nie producent programu. I nie deklarujemy zgodności z żadnym reżimem prawnym — opisujemy wyłącznie to, jak program działa.

Wymagania i cena

Potrzebujesz macOS 13 (Ventura) lub nowszego i Maca z Apple Silicon (M1 lub nowszy) — to wymaganie, nie zalecenie, bo na procesorze Intel program się nie uruchomi. Pobranie jest darmowe; wersja Pro to jednorazowy zakup w aplikacji za 49,99 $, bez abonamentu (w polskim App Store cena widnieje w złotych). Zanim zdecydujesz, wersja bezpłatna pozwala podyktować 5 minut dziennie oraz przepisać 5 nagrań audio i 5 wideo — to limity łączne; samo nagrywanie i ponowna transkrypcja już przepisanego materiału nie zużywają limitu, więc możesz sprawdzić jakość na własnym, prawdziwym nagraniu. Więcej o samym mechanizmie: lokalne rozpoznawanie mowy.

Częste pytania

Zobacz też